Osmanlı Devleti yıllar süren harplerden sonra ekonomisini tüketmiş, insan kaynaklarını savaşın emrine tahsis ederek 18–35 yaş grubu olan gençliğini yitirmiştir. Birinci Dünya Savaşı’nın sonunda imzaladığı ateşkes anlaşmasını çıkarları istikametinde kullanan İtilaf Devletleri Anadolu’yu her yönden işgale başlamıştır.

Uğradığı bu felaketlerde kaybedilen toprakların büyüklüğü, verilen zayiatın çokluğu, Anadolu’nun yoksulluğu, halkı çaresizliğe ve umutsuzluğa sevk etmiş ve millet kurtuluşu yabancıların manda ve himayesinde aramaya başlamıştır.

Böyle bir ortamda Samsun’dan Anadolu’ya ayak basan Mustafa Kemal Paşa tehlikeyi halka anlatmak ve halkı harekete geçirmek için başlattığı çalışmalarını Havza, Amasya, Erzurum ve Sivas güzergâhında sürdürmüş, Amasya Tamimi ve kongrelerde alınan kararlarla olanaksızlıklara âdeta meydan okuyarak bağımsızlık için milleti bütünleştirerek harekete geçirmiştir.

Türk milleti yaşadığı tarihi süreçte hiçbir zaman güçlü bir devletin himayesi altına girmemiştir. Bu anlayış Türk milleti için bir devlet geleneğidir. Bu geleneği yaşatmak için elde yok denecek kadar kalan ulusal güç unsurları ile “Ulus egemenliğine dayalı, tam bağımsız yeni bir Türk Devleti kurulması” amaç olarak seçilmiş ve bu amacın gerçekleştirilmesi için millet görevlendirilmiştir.

Millet görevi TBMM’nin açılmasıyla ulusal iradeye dönüşmüş, böylece milletin varlığı ve iradesinin kabulü ortaya konmuş ve bu irade “İstiklal Savaşı”nıyönetmiş ve kazanmıştır. Böylece ulus esaretten, vatan işgalden kurtarılarak cumhuriyete giden süreç başlatılmıştır.

Türk ulusunu layık olduğu çağdaş uygarlık düzeyine çıkarmak için tüm ömrünü harcayan Atatürk “Biz büyük bir devrim yaptık. Ülkeyi bir çağdan alıp yeni bir çağa taşıdık. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne ve Türk ulusuna karşı yapmaya mecbur olduğumuz görevler bitmemiştir, bitmeyecektir.” Söylemiyle devrimin devamlılığına işaret etmiş ve en büyük eserim dediği cumhuriyeti çalışkan ve dinamik Türk Gençliği’ne emanet etmiştir.

Unutulmamalıdır ki! Geçmişini bilmeyen uluslar geleceği iyi planlayamazlar ve sürekli hata yaparlar. Cumhuriyetin kazanımları dünyada meydana gelen değişim, gelişim ve teknolojik ilerlemeler karşısında önce çok iyi korunmalı, sonra da hedeflenen çağdaşlık seviyesine yükseltilmelidir. Bu gün bu coğrafyada yaşamamızın gerekçesi budur.